Studimi, i publikuar në revistën shkencore Communications Biology, tregon se të gjitha speciet e analizuara prodhojnë të qeshura me intervale të rregullta mes tingujve. Sipas studiuesve, ky model mund të ketë ekzistuar që te paraardhësi i përbashkët i njerëzve dhe majmunëve të mëdhenj, i cili besohet se ka jetuar rreth 15 milionë vjet më parë në Afrikën Lindore ose Qendrore.

Megjithatë, e qeshura e njeriut dallon për ritmin më të shpejtë, kompleksitetin më të madh dhe aftësinë për t'u përshtatur sipas situatës sociale.

"Rrënjët evolutive të të qeshurit janë të përbashkëta, por njerëzit e përdorin atë në mënyrë shumë më fleksibile dhe të ndikuar nga konteksti," tha autorja kryesore e studimit, primatologia Chiara De Gregorio nga Universiteti i Warwick në Angli.

Studiuesit analizuan 140 regjistrime të të qeshurit nga katër njerëz, katër shimpanze, tre bonobo, dy gorilla dhe katër orangutanë. Regjistrimet e majmunëve u realizuan në kopshte zoologjike në Gjermani dhe Malajzi, gjatë lojës ose kur kafshët guduliseshin nga kujdestarët e tyre.

Rezultatet treguan se njerëzit ndryshojnë shpejtësinë dhe ritmin e të qeshurit në varësi të situatës, ndërsa te majmunët e mëdhenj kjo aftësi është shumë më e kufizuar.

Sipas studiuesve, këto zbulime mund të ndihmojnë në kuptimin e origjinës së të folurit njerëzor. Rritja graduale e fleksibilitetit ritmik gjatë evolucionit mund të tregojë se paraardhësit e njerëzve kishin kontroll më të zhvilluar mbi tingujt sesa majmunët modernë, duke krijuar bazat për zhvillimin e gjuhës.

Shkencëtarët theksojnë se e qeshura ka evoluar fillimisht si një sinjal social gjatë lojës, duke treguar se ndërveprimet ishin miqësore dhe jo agresive. Me kalimin e kohës, te njerëzit ajo mori funksione shumë më të gjera sociale dhe emocionale.

Studimi vëren gjithashtu se sjellje të ngjashme me të qeshurën janë vërejtur edhe te disa gjitarë të tjerë. Për shembull, qentë përdorin një "fytyrë loje" karakteristike dhe tinguj të veçantë gjatë lojës për të treguar se nuk kanë qëllime agresive.