Për shumë gra që udhëtojnë vetëm, ndjenja e sigurisë po shndërrohet në një shpenzim shtesë. Një dhomë vetëm për gra në një hotel në Londër, për shembull, kushtonte 10 paund më shumë se një dhomë pothuajse identike në hapësirën e përbashkët.

Ky dallim çmimi nuk lidhet me madhësinë apo komoditetin e dhomës, por me një korridor të kufizuar dhe një kat vetëm për gra, që u ofron udhëtareve më shumë qetësi dhe ndjenjë sigurie.

Ekspertët e quajnë këtë fenomen “kostoja e shmangies”. Gratë shpesh marrin vendime që kushtojnë më shumë për të shmangur situatat që i konsiderojnë të pasigurta. Këtu përfshihen përdorimi i taksive gjatë natës, rezervimi i transportit paraprakisht, zgjedhja e akomodimit vetëm për gra ose pagesa shtesë për dhoma private.

Sipas të dhënave të Safer Tourism Foundation, 64 për qind e grave shmangin kthimin vetëm në këmbë gjatë natës kur janë jashtë vendit, krahasuar me 43 për qind të burrave. Po ashtu, 48 për qind e grave thonë se shmangin eksplorimin e destinacionit gjatë natës.

Operatorët e akomodimit argumentojnë se çmimet më të larta për dhomat vetëm për gra lidhen kryesisht me kërkesën më të madhe dhe ofertën e kufizuar, jo domosdoshmërisht me një tarifë të veçantë për sigurinë.

Megjithatë, kjo ngre një pyetje më të gjerë: a duhet që ndjenja e sigurisë të jetë një shërbim për të cilin udhëtarët duhet të paguajnë më shumë?