Nëse vizitoni Tokion, mund të kaloni orë të tëra me një gotë kafeje apo ambalazh ushqimi në dorë, sepse koshat publikë të mbeturinave janë çuditërisht të rrallë.

Arsyeja lidhet me disa faktorë historikë dhe shoqërorë. Një pikë kthese ishte sulmi me gaz sarin në metronë e Tokios në vitin 1995, kur 14 persona humbën jetën dhe mijëra të tjerë u lënduan. Pas sulmit, shumë kosha u hoqën ose u mbyllën për arsye sigurie.

Megjithatë, siguria nuk është arsyeja e vetme. Në disa qytete, numri i koshave është reduktuar edhe për shkak të kostove të mirëmbajtjes dhe përdorimit të tyre për mbeturina të shtëpive.

Atëherë, si ka mundësi që rrugët e Japonisë mbeten kaq të pastra?

Përveç fushatave kundër ndotjes, edukimit publik dhe pastrimit të rregullt të hapësirave, rol të rëndësishëm luajnë edhe normat shoqërore. Në kulturën japoneze ekziston parimi “meiwaku o kakenai”, që nënkupton shmangien e shqetësimit ose bezdisjes së të tjerëve.

Gjithashtu, ngrënia gjatë ecjes ose në transportin publik është më pak e zakonshme, ndaj njerëzit krijojnë më pak mbeturina gjatë lëvizjes.

Koshat nuk janë zhdukur plotësisht. Ata gjenden në vende si stacionet e trenave, ndërsa së fundmi stacioni Shinjuku në Tokio ka nisur të testojë robotë që lëvizin dhe mbledhin mbeturina.

Pra, në Japoni rregulli i pashkruar është i thjeshtë: nëse nuk gjen kosh, mbaje mbeturinën me vete derisa të gjesh një të tillë.