Shumë persona i qasen aktivitetit fizik me idenë se përmirësimi vjen vetëm duke ushtruar më fort dhe më shpesh. Megjithatë, për shumë prej tyre, pengesa kryesore nuk është mungesa e disiplinës, por stresi kronik.

Stresi i vazhdueshëm e mban sistemin nervor në gjendje “alarmimi”, duke shkaktuar tension të muskujve, frymëmarrje të cekët dhe rikuperim të dobët. Kjo ndikon drejtpërdrejt në lëvizshmëri, forcë dhe energji, duke rritur edhe rrezikun për dhimbje apo lëndime.

Ekspertët theksojnë se shtimi i intensitetit në këto kushte shpesh e përkeqëson situatën. Trupi, kur nuk ndihet i rikuperuar, e vë mbrojtjen para performancës.

Zgjidhja qëndron në rregullimin e sistemit nervor përmes frymëmarrjes së thellë, ushtrimeve të buta të lëvizshmërisë dhe prioritizimit të gjumit dhe pushimit ditor. Kur trupi ndihet i qetë dhe i balancuar, ushtrimet bëhen më efektive dhe progresi fizik vjen natyrshëm.